Interview Promise down

Interview Promise down. 

De eerste vraag, hoe verliep het optreden op Roxyfest?

Goh bagger hè. (Lacht). Nee het was heel plezant. Echt. We hebben ons rot geamuseerd sowieso. Het was heel plezant om te zien. Het was geen volle weideei, maar ja, dat is logisch op het middaguur en dan met dit weer. Maar het volk kwam dichter naar het podium terwijl we bezig waren. Dat was wel een heel plezante ervaring, vind ik. En natuurlijk onze Jannes. Dat is onze vaste geluidsman sinds kort. En die zorgt zeker voor 50% van de happiness op het podium. Voor een goed geluid, goeie sound, wij horen alles. Echt fantastisch. Ja, dat mag zeker gezegd worden. Superhero Studios, echt waar.

We kunnen er geen reclame genoeg voor maken.

Voor de mensen die jullie nog niet kennen, kunnen jullie Promisedown kort voorstellen? 

Ja, Promisedown is een rock&roll groep. Een beetje toegankelijk voor een iets breder publiek zou ik denken. Er zitten wat metal-invloeden in. Maar overall gezien zijn het allemaal meezingers. Catchy refreintjes. En ja… Degenen die dat het willen weten, dat zij eens dringend komen kijken naar ons. En grappige teksten. Aanstekelijke Bijvoorbeeld. Ze zijn te zien op YouTube of op Google.

Ik heb ook enkele vragen die jullie allemaal apart kunnen beantwoorden. Zoals deze. 

Wie of wat heeft je geïnspireerd om als muzikant aan de slag te gaan?

Voor mij persoonlijk de eerste metalband waar ik mee in contact kwam, dat was eigenlijk Iron Maiden. Door mijn oma. Ik ben eigenlijk zelf met muziek pas begonnen toen ik Panthera heb leren kennen. En ik ben begonnen als drummer. Maar nooit zo ver geraakt als Vinnie Paul. Ja, ik zit van jongs af aan zelf achter een drumstel. Mijn ouders hadden vroeger een bal orkest en zo is dat begonnen. Maar mijn persoonlijke smaak was meer rock gericht. Mini-rock.

Ja, Ik ben later begonnen,  maar pas op twintig-jarige leeftijd bass beginnen spelen. Een paar jaar gespeeld in een klein groepje. Gestopt en heel lang stilgelegen. En dan uiteindelijk opgepikt en bij promise down terechtgekomen. Maar hoe ik aan muziek ben begonnen, gewoon… Ik denk wel eens met Belgian Associality en Metallica. Heel lang geleden. Dat is voor mij de start geweest.

Ja. Ik paste niet meer in de bus.

Bij mij is het dat ook wel, Ik moet me bij William aansluiten. Dat begon met Iron Maiden eigenlijk. De eerste keer gezien, leren kennen, en dan krijg je de eerste keer de microbe te pakken. En dan wil je de gitaar leren. Je krijgt die dan niet van thuis, en je gaat de gitaar lenen van een goede vriend. Ons moeder vond het niet zo leuk, ze kwam met een mes tot op een halve centimeter van de nek, maar ja, ik had de gitaar. En dan was dat… Gaan, gaan, gaan. En dan langzamerhand een gitaar gekregen van thuis. Zo is dat bij mij eigenlijk stilaan begonnen.

Bij mij is het begonnen met ACDC. (Wie had dat verwacht!) Dat is… Dat is van jongs af aan dat ik  een hevige fan was. En, Dan heb ik, Ik mocht ook geen gitaar kopen en achter hun rug toch een gitaar gekocht. En zo ben ik ook stilaan begonnen. En ja, met Saxon en Judas Priest. Al die old-school goeie bands. Hebben mij daar nog verder geïnspireerd dan alleen maar ACDC. Zo is dat uiteindelijk verkeerd afgelopen misschien. 

En ACDC, wie is dat? Dat is Angus Young, die met zijn korte broek. 

En waar halen jullie inspiratie vandaan om songs te schrijven? Zijn er bepaalde thema’s in de teksten verwerkt? Of is dat allemaal random?

Dat rolt eigenlijk meestal bij ons heel toevallig uit de mouw. Zo een beetje on the go. Ik denk dat de meeste nummers die bij ons geschreven zijn dat daar heel weinig  over nagedacht is.

Dat is waar. Dat is waar.

Hij speelt een riff. Of ik speel een riff. Echt on the go en dat je er een pen bijneemt en opschrijft.

Er is een soort chemie in de repetitieruimte dat er hangt  en dat werkt, daar gebeuren dingen. En iedereen komt ook met ideeën af zoals eigenlijk de gentleman’s way. Dat is eigenlijk uit de inspiratie van een drummer gekomen. Terwijl dat, ja, de drummer degene is die meestal bekend staat van: Ik heb een nummer in gedachten en daar werken we dan iets op uit.

Het ding is, als we aan een nummer beginnen en willen we dat het goed wordt, dan beginnen we te veel na te denken en te veel te proberen en dan werkt dat dus niet bij ons. Meestal is dat tien minuten of een kwartier en dan is de grote lijn geschreven en dan beginnen we toe te werken. Ja, want als we van de eerste riff eigenlijk beginnen en we zitten daar al een uur aan, dan parkeren we het nummer in de garage, want dan gaat het niet direct lukken. En er staan eigenlijk wel een aantal nummers geparkeerd ook. Meer dan dat we spelen eigenlijk.

En hoe hebben jullie elkaar ontmoet als muzikanten onderling? Hoe zijn jullie bij elkaar gekomen?

Toevallig in dezelfde hoerenbuurt. (Lacht). Vroeger samen met Mark hadden we eigenlijk een band. Ah ja, dat klopt Dat is gewoon waar het begon. Ja, met Mark hadden we vroeger  al eens samen een band. We hadden elkaar al heel lang niet meer gezien enzo. We hadden dan eerst al een reünie, en zo is dat gegaan. En dan hebben we met Mark mensen beginnen zoeken. En zo is dat allemaal uiteindelijk bij elkaar gekomen.

Dus…

Een paar zangers die zijn komen zingen, auditie doen en de beste eruit gehaald. En ja, zo is dat in orde gekomen eigenlijk allemaal. Met een zoektocht van mensen. Zo kwamen er dan uiteindelijk allemaal de juiste bij. 

En hebben jullie nog andere muzikale

Projecten buiten deze band?

Ik niet.

Ik had een ander muzikaal project dat nooit echt iets is geworden met vrienden van vroeger en ik heb dat gewoon eigenlijk direct afgeblokt en op stop gezet om me zo volledig op deze band te kunnen richten. 

Ook wel vrij moeilijk met een groot aantal optredens per jaar om er dan nog een project bij te pakken, zonder dat het dan echt zwaar wordt. 

Marc heeft nog een tijd even bij een coverband gespeeld maar de agenda’s waren gewoon niet te combineren. Ze moesten eigenlijk meer met hun reserve drummer spelen daardoor want Marc was altijd met ons op pad. Dus heeft de Marc ook gezegd: kunnen jullie niet beter met de andere drummer verder doen? 

Het ding is ook gewoon: We steken heel veel  tijd in deze band dat het daardoor moeilijk is om nog andere projecten bij te nemen. 

Hoe is jullie opinie over de huidige

Metal scene? Zoals die er vandaag uitziet? 

Te  commercieel aan het worden, de beste zijn al reeds heengegaan. (lacht). Uiteraard als grap bedoeld. 

Er is heel veel talent, zeker in België en al helemaal in de underground. Het is heel moeilijk om de kans te krijgen om door te groeien want ze kijken altijd nog naar dezelfde tunnelvisie van namen. En ik zeg niet dat dat slechte namen zijn. Zeker niet. Maar soms zou ik wel willen dat er meer steun komt van de grotere projecten voor die Belgische underground scene.

Zoals je ook hebt, bijvoorbeeld, persoonlijke meningen dan, Ik vind dat Alcatraz dat wel goed doet met een Belgische tentopstelling op het festival waarbij de Belgische underground bands volle tenten lokken met heel veel sfeer. En dat missen wel een beetje in de metal-scene in België. Dat vind ik als persoonlijke mening.

Zijn er ook andere muziek genres die jullie graag luisteren? Is er een bepaalde guilty pleasure ofzo?

Ik heb wel een guilty pleasure. Ik heb Nickelback als guilty pleasure. Ik heb die een paar weken terug live gezien. Dat was echt een bangelijke show. En ik heb daar echt van genoten. En ik schaam mij daar ook niet voor. Dat is muzieksmaak. Dat is eigen keuze. Dat is echt wel een guilty pleasure. Zeker weten.

Bij mij is het akoestisch. Mike Downs. Tommy Emmanuel. Dat zijn artiesten die spelen eigenlijk instrumentale nummers, maar dat zijn gekken. Die spelen melodie, drum, bass, akkoorden, alles op één akoestische gitaar. Dat is crazy. Maar dat is wauw.

Bij mij is dat Pink Floyd. Geweldige band.

Al een paar keer live gezien. Echt geweldig. Zij weten wat ze doen.

En voor mij stiekem Bibliotics fantasy muziek fawn en dergelijke. Ik vond dat ook echt prima.Ja. Ik zag ook wel eens wat ze deden. Maar vooral…80’s metal. Dat is echt wel Old school. Geweldig. Dat is erin gebakken. 

Oud oud oud. Dat is eigenlijk geen guilty pleasure, maar gewoon goede muziek. 

Aangezien jullie ook veel optreden, veel op pad zijn, raden jullie het artiesten leven aan? 

Ja, als je het doet omdat je het graag doet. Dat is denk ik de enige reden waarom we dat als band volhouden, simpelweg omdat we het graag doen. Het is zelfs zo, als we nu binnenkort hebben we een zomerperiode, er zijn veel festivals, dan treden we zelf wat minder op. Een week, dat gaat. Twee weken, dat wordt echt moeilijk. Dan heb je echt zo een gevoel van, ik heb precies geen weekend gehad, want ik ben met mijn maten, met mijn band op stap geweest, maar ik ben niet thuis geweest. Ik heb mijn favoriete gezichtjes niet gezien. Ik heb mijn eieren niet kwijt kunnen raken. 

Ik denk dat het wel heel belangrijk is ook in deze band, we zijn echt wel allemaal kameraden.

Ja niet allemaal hè! (Lacht)  

Volgens mij zoekt Promisedown een nieuwe bassist. (Kidding of course) 

Ja, ik weet niet, heeft er nog iemand iets aan toe te voegen? Nee? 

Dankzij één persoon kunnen we dit ook allemaal doen natuurlijk. Ja, dat is niet anders, maar we gaan het ook niet vergeten. De meneer heeft het hier gemaakt. Dat is ook wel een heel belangrijke pion. En wat we eigenlijk ook niet mogen vergeten, zeker voor mij, ik heb het ook al anders geweten, maar mijn partner gaat daar geweldig goed mee om. Meer zelfs ze steunt dat op een gigantische manier. En ja, die komen mee naar optredens die zijn met die merch bezig, die zijn bezig met de prulletjes; die foto’s, de promo’s, noem maar op en dat is ook echt wel nodig.

Als je dan andersom met een partner zou zitten die er helemaal niet omgeeft, dat is toch een beetje moeilijker ook. Dus ja, ik denk dat we dat allemaal kunnen beamen.

En welke toekomstplannen zijn er nog voor de band? Buiten veel optredens aan een bepaald album bezig zijn? Of een tour? Of dergelijke?

Ik denk dat de eerste optie de nieuwe CD zal zijn. Ik denk dat we dat wel kunnen zeggen.  Daar hebben we het materiaal wel al voor. Ook nog wel wat werk dus we gaan nog de koppen bij elkaar steken, nog een aantal  nummers proberen te maken. En dan gaan we zien wat er allemaal kan gebeuren. Maar de nieuwe cd gaat er sowieso zeker nog komen. We kunnen er nog geen datum aan toevoegen, maar hij komt er wel aan.

Een tijdje geleden is Ronnie overgeschakeld van bass naar gitaar, Van waar eigenlijk deze keuze?

Ja, dat speelde zo al wat langer in de groep van een gitarist erbij te nemen. Er is dan beslist om op zoek te gaan naar een nieuwe bassist. Omdat de bass niet meer echt haalbaar was. Dat is ook een moeilijke gitaar. Om medische redenen kon dat niet meer, al een aantal jaren eigenlijk, ongehoorzaam in geweest. Maar ja, dan zeiden ze van: je bent precies niet streng genoeg voor jezelf… Om een lang verhaal kort te maken: dan is de stemming ook hard geweest, en die heeft vier keer neen gezegd.

En dan is er gezegd: “zal ik dat wel doen.”

En zo zit de vork effectief in de steel.

Niet dat ik niet wou maar ik vond het niet goed genoeg. Ik was er ook al langer fan van. 

En wat we eigenlijk ook gedaan hebben was: ik had alles wat ingestudeerd al en klaar gezet ons. Dat is allemaal ingespeeld met vier gitaren. Dat hebben we allemaal gedaan. En dan hebben eigenlijk een beetje wat meer de klank gemaakt om naar de cd toe te werken eigenlijk.

De volgende vraag is er weer eentje die iedereen apart ook kan beantwoorden. 

Stel dat je met een bepaalde band of artiest zou mogen samen spelen. Wie zou dat zijn?  Een voorprogramma doen of een tour Eventueel? 

Saxon. 

Udo.

We hebben een tijd terug regelmatig contact gehad met de drummer daarvan. Die heeft onze EP ook beluisterd en hij had daar heel veel lof over. Daar ook mee over bezig geweest en hij heeft ook gewoon eerlijk gezegd: sorry, ik heb daar niks over te zeggen.

Dus ja, heel graag. Maar eigenlijk, wij spelen met alle artiesten graag.

Kijken we op genre? Ja, maar we houden er ook van dat die genres niet per se bij elkaar passen. Dan clashed dat een beetje en dan heb een totaal andere avond. Als die genres wel bij elkaar passen, dan is dat ook kei tof. Want dan heb je een doelgericht publiek.

Motley Crue.

Dat waren eigenlijk alle vragen Is er nog iets dat jullie kwijt willen? Of Willen vertellen wat we niet over gehad hebben?

Ja de plastic bekertjes uiteraard want die zijn leeg. (Lacht)

Ik zou wel heel graag aan onze fans die ons al zeker van in het begin, of gaandeweg, hebben leren kennen en ons hebben gesteund En die echt fan zijn van onze muziek, Dat is echt waar; als ik daaraan denk,  Dat geeft me spontaan een glimlach op mijn gezicht en die willen we dus absoluut bedanken. We doen het in de eerste plaats voor onszelf en omdat we het graag doen. Maar zien dat we er andere mensen gelukkig mee maken en dat zij zich amuseren op onze muziek, dat is fantastisch. 

Dat is voor mij niet te beschrijven. Ik had nooit gedacht dat ik dat ooit zou kunnen bereiken Als Je dan aan het optreden bent en je ziet een kind van acht jaar, een heel optreden, elke tekst van de eerste tot de laatste zin meezingen, dan denk ik dat doet wel iets met een mens.

Dat zijn dingen;  toen ik bij de band kwam en dat mocht ervaren, daar werd ik van weggeblazen. Die band, en de vraag rijde dan in me op: gaat dat kind ons blijven volgen? Dat is toch wel straf dat we zo’n diepe indruk maken op een kindje van zo’n jonge leeftijd.

En effectief, zoveel jaar later: Ze blijft ons ook altijd volgen en dat is fantastisch om mee te maken. En hoe lief dat ze ook allemaal zijn. En die komen dan allemaal een naar ons toe na het optreden om even met ons te kunnen praten. Dan heb je echt zoiets van: Ik weet niet wat ik moet zeggen. Dank u. Ja, dat is echt onbeschrijfelijk.

Zelf groot en stoer doen op dat podium, en als ze dan achteraf naar ons op toe komen. Dan voelt dat aan alsof dat we maar een duim groot zijn. Dat raakt ons echt elke opnieuw en dat is fantastisch.

En zo geschiedde Promisedown. Een band waar we de komende jaren allicht nog wel veel van zullen horen. Wij wensen hen alvast alles succes toe met hun muziek, hun optredens en met de band, en we hopen dat ze nog lang samen plezier mogen blijven maken op die podia die nog komen gaan. 

Interview promise down.
The first question: how did the performance at Roxyfest go? 

Well, it was rubbish. (Laughs). No, it was very nice. Really. We had a great time on the go. It was very nice to be a part of it. There wasn’t too many, but yes, that makes sense at noon and in this weather. But the people came closer to the stage as we were getting on. That was a very pleasant experience, I think. 

And of course, our Jannes, who has recently became our permanent sound engineer. And that certainly provides 50% of the happiness on stage. For good sound, good performance experience, we hear everything. Really fantastic. Yes, that can certainly be said. Superhero Studios, really. 

We can’t advertise it enough. 

For the people who don’t know you yet, can you introduce Promise down shortly? 

Yes, Promise down is a rock & roll group. A bit accessible to a slightly broader audience I would think. There are some metal influences. But overall, they’re all sing-along songs. Catchy choruses. And yes… Those who want to know, they should urgently come and take a look at us. And funny lyrics. Infectious For example. They can be seen on YouTube or on Google. 

I also have some questions that you can each answer individually. Like these. 

Who or what inspired you to start working as a musician? 

For me personally, the first metal band I came into contact with was actually Iron Maiden. By my grandmother. I actually only started playing music myself when I met Panthera. And I started as a drummer. But never got as far as Vinnie Paul. 

Yes, I have been behind a drum set from an early age. My parents used to have a ball orchestra and that’s how it started. But my personal taste was more “rock” oriented. Mini rok. (Short skirt nvdl) 

I started later, but I didn’t start playing bass until I was twenty. Played in a small group for a few years. Stopped and lay still for a very long time. And then eventually picked up and ended up at promise down. But how I got into music?  Just… I sometimes think with Belgian Associality and Metallica. A very long time ago. That was the start for me. 

I couldn’t fit on the bus. 

That’s the case with me too, I have to agree with William. That started with Iron Maiden actually. Seen it for the first time, get to know it, and then you catch the bug the first time. And then you want to learn the guitar. You don’t get one from home, and you borrow the guitar from a good friend. Our mother didn’t like it very much, she came within half an inch of the neck with a knife, but yes, I did had the guitar. And that was that… Go, go, go. And then gradually got a guitar from home. That’s actually how it started for me. 

For me it started with ACDC. (Who would have expected that!) That’s… That’s
from when I was a kid, I was a huge fan. And, Then I, I wasn’t allowed to buy a guitar either and I bought a guitar behind their back. And that’s how I gradually started. And yes, with Saxon and Judas Priest. All those old-school good bands. They inspired me even further than just ACDC. That may have turned out wrong in the end. 

And ACDC, who is that? That’s Angus Young, the one with the shorts. 

And where do you get inspiration to write songs? Are there incorporate certain themes into the texts? Or is that all random? 

That actually usually happens quite by chance for us. So a bit on the go. I think most of the songs written by us have very little thought put into them. 

That’s true. That’s true. 

He plays a riff. Or I play a riff. Really on the go and you take a pen and write it down. 

There is a kind of chemistry in the rehearsal room that works, things happen
there. And everyone also comes up with ideas like the gentleman’s way.
That actually came from the inspiration of a drummer.
While, yes, the drummer is the one who is usually known for: I have a song in mind and we work something out on it. 

The thing is, when we start a song and we want it to be good, we start to think too much and try too much and it doesn’t work for us. Usually that takes ten or fifteen minutes and then the big picture is written and then we start working towards it. Yeah, because if we like the first riff, we actually start and we’ve been working on it for an hour, then we park the song in the garage, because then it won’t work right away. And there are actually quite some numbers of songs parked there too. 

More than we play actually. 

And how did you meet each other as musicians? How are you guys? to gather? 

Coincidentally in the same red light district. (Laughs). We actually used to have a band together with Mark. Ah yes, that’s right. That’s just where it started. Yes, we used to have a band with Mark. We hadn’t seen each other in a long time and stuff. We had a reunion first, and that’s how it happened. And then we started looking for people with Mark. And that’s how it all finally came together. 

So… 

A few singers who came to sing, auditioned and picked out the best. And yes, that’s how it all turned out, actually. With a search of people. So eventually all the right ones were added. 

And do you have any other musical projects outside of this band? 

Not me. 

I had another musical project that never really came to fruition with friends from the past and I just immediately blocked it and put it on hold so that I could fully focus on this band. 

Also quite difficult with a large number of performances per year to then take on another project without it really becoming difficult. 

Marc played with a cover band for a while, but the agenda’s just couldn’t be combined. They actually had to play more with their backup drummer because Marc was always on the road with us. So Marc also said: wouldn’t it be better to continue with the other drummer? 

The thing is also simple: We put a lot of time into this band, which makes it difficult to take on other projects. 

What is your opinion about the current
Metal scene? What does it look like today?

Becoming too commercial, the best have already passed away. (laughs). Obviously meant as a joke. 

There is a lot of talent, especially in Belgium and especially in the underground. It is very difficult to get the opportunity to grow because they always look at the same tunnel vision of names. And I’m not saying those are bad names. Certainly not. But sometimes I wish there was more support from the larger projects for the Belgian underground scene. 

As you also have, for example, personal opinions, I think that Alcatraz does a good job with a Belgian tent setup at the festival where the Belgian underground bands attract full tents with a lot of atmosphere. And that is somewhat missing in the metal scene in Belgium. I take that as a personal opinion. 

Are there other music genres that you like to listen to? Is there a certain guilty pleasure or something? 

I do have a guilty pleasure. I have Nickelback as a guilty pleasure. I saw it live a few weeks ago. That was a really great show. And I really enjoyed that. And I’m not ashamed of that either. That’s music taste. That is your own choice. That really is a guilty pleasure. Sure. 

For me it’s acoustic. Mike Downs. Tommy Emmanuel. These are artists who actually play instrumental songs, but they are crazy. They play melody, drums, bass, chords, everything on one acoustic guitar. That’s crazy. But that is, Wow. 

For me it’s Pink Floyd. Great band. Seen it live a few times. Really amazing. They know what they are doing. 

And for me secretly Bibliotics fantasy music fawn and the like. I thought that was really fine too. Yes. I also saw what they did sometimes. But mostly…80’s metal. That’s really old school. Awesome. That’s baked in. 

Old old old. That’s not actually a guilty pleasure, but just good music. 

Since you also perform a lot an travel a lot, do you recommend the artist life?

Yes, if you do it because you enjoy doing it. I think that’s the only reason why we keep doing that as a band, simply because we like to do it. In fact, pretty soon we have a summer period, there are many festivals, we will perform less ourselves. A week, that’s okay. Two weeks, that’s going to be really difficult. Then you
really feel like, I didn’t have a weekend at all, because I went out with my mates and my band, but I wasn’t home. I haven’t seen my favourite faces. I couldn’t get rid of my eggs. 

I think it’s very important in this band too, we really are all comrades. 

Yes, not all! (Laughs) 

I think Promise down is looking for a new bassist. (Kidding of course) 

Yeah, I don’t know, does anyone have anything to add? No? 

Of course, we can do all this thanks to one person. Yes, that is no different, but we are not going to forget it either. The gentleman made it here.
That is also a very important pawn. And what we should not forget, especially for me, I have known it differently, but my partner deals with it very well. Even more, she supports that in a huge way. 

And yes, they come to performances and are busy with the merch, they are busy with the trinkets; those photos, the promos, you name it and that is really necessary. 

If you were to be with a partner who didn’t care at all, that would be a bit more difficult. So yeah, I think we can all agree on that. 

And what future plans are there for the band? Aside of performances outside, Are you working on a certain album? Or a tour? Or similar? 

I think the first option will be the new CD. I think that it’s save to say that. We already have the material for that. There’s still some work to be done, so we’re going to put our heads together and try to make a few more songs. And then we’ll see what can happen. But the new CD will certainly come anyway. We can’t add a date yet, but it’s coming. 

A while ago Ronnie switched from bass to guitar, where does this choice actually comes from? 

Yes, that has been going on for some time in the group of adding a guitarist. It was then decided to look for a new bassist. Because the bass was no longer really feasible. That’s also a difficult guitar. For medical reasons this was no longer possible, and had actually been disobedient for a number of years. But yes, then they said: you are not strict enough with yourself… To make a long story short: the mood was also harsh, and the vote was cruel and hard four times in a row. 

And then it was said: “I will do that.” And so the fork is effectively in the handle. 

Not that I didn’t want to, but I didn’t think it was good enough. I was also a fan of it for some time by. 

And what we actually did was: I had already rehearsed everything and got it ready. That was all recorded with four guitars. We all did that. And then we actually created the sound a bit more to work towards the CD actually. 

The next question is one that everyone can answer separately. 

Suppose you could play with a certain band or artist. Who would that be? Doing a support act or a tour Possibly? 

Saxon. Udo. 

We had regular contact with its drummer a while ago. He also listened to our EP and had a lot of praise for it. He also discussed that and he simply said honestly: sorry, I have nothing to say about that. 

So yes, very much so. But actually, we like to play with all artists. 

Do we look by genre? Yes, but we also like that those genres don’t necessarily fit together. Then that clashed a bit and then you had a completely different evening. 

If those genres fit together, then that’s great too. Because then you have a targeted audience. 

Motley Crue. 

Those were actually all the questions. Is there anything else you would like to say? Or Want tell us what we haven’t talked about? 

Yes, the plastic cups of course because they are empty. (Laughs) 

I would really like to thank our fans who have gotten to know us from the beginning, or gradually, and who have supported us and who are really fans of our music, That is really true; When I think about that, it spontaneously puts a smile on my face and we would definitely like to thank them. We do it first and foremost for ourselves and because we enjoy doing it. But seeing that we make other people happy with it and that they enjoy our music is fantastic. 

That is indescribable to me. I never thought I would ever be able to achieve that. If you are performing and you see an eight-year-old child, singing along to an entire performance, every text from the first to the last sentence, and I think that does something to a person. 

Those are things; When I joined the band and got to experience that, I was blown away. That bond, and the question then occurred to me: will that child continue to follow us? It’s a shame that we make such a deep impression on a child of such a young age. 

Remarkably: many years later she still continues to follow us and that is fantastic to experience. And how sweet they all are. And they all come to us after the performance to have a chat with us. Then you really feel like: I don’t know what to say. Thank you. Yes, that is really indescribable. 

Acting big and cool on that stage, and then when they come up to us afterwards. Then it feels like we are only the size of an inch. That really affects us every time and that is fantastic. 

And that’s how Promise down came to be. A band we will probably see again during the coming years, and obviously hear a lot about it. We wish them all the best with their music, their performances and with the band, and we hope they have fun together for a long time continue to create on those stages that are yet to come.